Naar de mijn van Beringen… 30 januari 2017

20170130_105856Vandaag gingen we op uitstap naar de mijn van Beringen. Toen we aankwamen maakten we eerst kennis met onze “chef” en dan vertrokken we naar een redelijk koude zaal. Daar maakten we kennis met de mijnwerkerskledij van toen. De gids toonde ons ook hoe ze in de mijn hun boterhammen aten en waarom ze een zakje als boterhammendoos gebruikten. Dan kregen we onze eigen kledij en helm te zien en we kregen ook allemaal een plaatje om onze lamp af te halen. Als iedereen zijn vest aanhad en als alle helmen op alle hoofden pasten, namen we de witte trap naar boven, want de zwarte trap is voor de mensen die naar beneden gaan. Boven konden we onze lampen afhalen en dan moesten we met de zwarte trap weer naar beneden. We gingen met de trein naar de “mijn”: TREIN 1 – NOORD 1! We waren net op tijd, want de trein stond er al toen wij op het “perron” aankwamen. De chef vertelde ons dat als je vroeger je trein gemist had, je niet kon gaan werken, dus geen kazeem kreeg. Zo noemden de mijnwerkers hun loon dat ze kregen. Het was een afleiding van het Franse cijfer “quinze” dat vijftien betekend, want de mijnwerkers werden om de vijftien dagen betaald…

Maar goed, nu verder over de uitstap…

Je moest per vier in een wagonnetje. De trein waarin we reden werd vroeger ook echt gebruikt door de mijnwerkers. Toen we aankwamen bij de nagemaakte mijn moest de chef eerst kijken of er mijngas aanwezig was. Dat deed hij met zijn “cheflamp”, een soort van lantaarn waar vanonder een dingetje zit waar je aan kan draaien en dan wordt de vlam groter of kleiner. Om te weten of er mijngas aanwezig was, moest hij het vuurtje eerst kleiner draaien en dan de lamp in de lucht steken. Als er mijngas aanwezig is, gaat de vlam vanzelf groter en blauwer worden, maar dat was nu niet zo, … Gelukkig! We maakten kennis met het lawaai in de mijn, want door al die machines is het daar ontzettend luid. We zagen ook een maquette van de mijn. We leerden heel veel bij, maar dan was het tijd om terug naar de grote, koude zaal te gaan. Daar deden we onze mijnwerkersvesten en helmen uit en gaven we onze lamp af aan de chef. Dan was het tijd om te vertrekken, maar eerst werden we allemaal nog uitbetaald, iedereen kreeg 2 chocolade munten.

Het was een superleuke en zinnige voormiddag!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: